ਇੱਕ ਮਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ
ਹਰ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਕੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਅਫ਼ਸਰ ਬਣੇਗਾ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰੇਗਾ। ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ‘ਬਿੰਦੀ ਜੌਹਲ’ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਲੱਗੀ, ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਅਤੇ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚਾ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਾਨ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਕਿਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਬੜੀਆਂ ਮਿਲਣਗੀਆਂ।
ਕਿਤਾਬਾਂ ਛੱਡ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯਾਰੀ
ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿੰਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੋਣਹਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਦਹਿਲੀਜ਼ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਨਸਲਵਾਦ (racism), ਗਲਤ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਦੀ ਚਾਹਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਦਲ ਲਿਆ। ਜੋ ਹੱਥ ਕਲਮ ਫੜਨ ਲਈ ਬਣੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਫੜ ਲਈਆਂ।
ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਬਿੰਦੀ ਦਾ ਨਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਆਮ ਮੁੰਡੇ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਇੱਕ ਗੈਂਗਸਟਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਡਰੱਗਜ਼ ਦਾ ਵਪਾਰ, ਗੈਂਗਵਾਰ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਹਵਸ ਨੇ ਉਸ ਅੰਦਰਲੇ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵੈਨਕੂਵਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਚਿਹਰਾ
ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿੰਦੀ ਜੌਹਲ ਕੋਈ ਆਮ ਗੈਂਗਸਟਰ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਂ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਇੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਗੈਂਗ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਸਨ।
ਬੇਰਹਿਮ ਕਾਤਲ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੋਚਦਾ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਮਾਹੌਲ: ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈ ਸੀ (ਜਿਸਨੂੰ ‘The Elite’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ)। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿੱਤ (Invincible) ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।
ਹੰਕਾਰ: ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੰਨਾ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਛੂਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਉਹ ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਇੱਕ ਐਸਾ ਦਰਿੰਦਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰਹਿਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਖੂਨੀ ਅੰਤ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ
ਪਰ ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ੁਰਮ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਕੋਈ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 20 ਦਸੰਬਰ 1998 ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰੇ ਹੋਏ ਨਾਈਟ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬਿੰਦੀ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਮਹਿਜ਼ 27 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿੱਤ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਇਨਸਾਨ ਫਰਸ਼ ‘ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲੱਥ-ਪੱਥ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਅੰਤ ਇੱਕ ਸੈਕਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ:
ਬਿੰਦੀ ਜੌਹਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਾਡੇ ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸਬਕ ਹੈ।
1 ਚਮਕ–ਦਮਕ ਦਾ ਧੋਖਾ: ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੈਂਗਸਟਰ ਕਲਚਰ ਭਾਵੇਂ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਲੱਗੇ, ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
2 ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਰਸਤੇ: ਬੰਦੂਕ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਹੀ ਮੰਜਿਲਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ।
3 ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਦਰਦ: ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਗਵਾਉਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਲੀ ਤਾਕਤ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਸੰਵਾਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
Leave a Reply